|
|
|
Wereld Jamboree
|
Jamboree verhalen van Marjolein Knijnenburg |
 |
 |
 |
|
Geschreven door Martijn Sander
|
De Wereld Jamboree is het grootste wereldwijde Scouting-evenement dat eens in de vier jaar wordt gehouden. In 1995 was het in Dronten in Nederland, met 30.000 deelnemers. In 1999 was de Wereld Jamboree in Chili en in 2003 was het in Thailand. In 2007 wordt de jamboree in Engeland gehouden, ook wordt dan het honderd jarig bestaan van scouting gevierd. Ben jij in 2007 tussen de 14 en 18 jaar en wil je mee?
Natuurlijk zijn er activiteiten van wereldformaat, uitdagingen, avonturen en feesten. De Wereld Jamboree heeft vooral ook de extra dimensie van internationale contacten, culturele uitwisselingen en vriendschappen voor het leven. De Wereld Jamboree is voor iedere Scout een top-evenement dat je minstens één keer wilt meemaken.
De Wereld Jamboree in Engeland is een fantastisch avontuur waar je niet zomaar aan begint. Een goede voorbereiding zorgt ervoor dat je maximaal plezier beleeft aan dit evenement. Twee jaar de tijd voor kennismaken met de andere Nederlandse deelnemers, een beetje wegwijs worden in de Engelse cultuur, het deelnemersgeld bij elkaar sparen, 'dank u wel' in het Engels leren spreken�enz.
Vanuit bijna elk land in de wereld komen er scouts naar de wereld jamboree toe. Soms maar 1 iemand, die gaat dan gewoon bij anderen staan met zijn tent, maar soms ook heel veel zoals uit Nederland, dat heet dan een contingent. Vanuit Nederland komt dus het Nederlands contingent, uit Duitsland het Duits contingent, enzovoorts. Een contingent bestaat uit een aantal onderdelen: als eerste de contingentsstaf, dit zijn de mensen die het hele contingent leiden, zij zijn als het ware de baas. Dan komen de troepen, hier zitten de jeugddeelnemers in, deze zijn 14 tot 18 jaar oud. Een troep bestaat uit 40 mensen, 36 jeugddeelnemers en 4 leiding. Met deze mensen ga je van te voren kennismaken door samen een aantal weekenden te gaan kamperen. Op de wereld jamboree zelf sta je met je eigen leiding op het grote kampeerterrein. In een contingent zitten ook IST'ers. Dit is de afkorting voor een moeilijk woord: International Service Teammembers. Dit zijn mensen vanaf 18 jaar die op het wereld jamboree terrein gaan werken, de activiteiten begeleiden bijvoorbeeld, of de wc's schoonmaken, want dat moet ook gebeuren. De wereld jamboree is eigenlijk een klein dorp waar ook hele gewone dingen moeten gebeuren zodat iedereen het naar zijn zin heeft.
De wereld jamboree duurt 2 weken, een jamboree vindt altijd plaats in de zomer, Engeland ligt op het noordelijk halfrond en daarom ben je daar in de zomervakantie. De jamboree in Thailand was met kerst en oud en nieuw.
Op een jamboree heeft elk land zijn eigen das, in Chili was dat de koeien das met achter op de insigne van het Nederlands contingent en in Thailand een blauwe met rode tulpen. Ieder contingent heeft ook zijn eigen insigne. Daarnaast heb je ook nog een insigne per troep, de mijne was de biciclettatroep. Op de jamboree krijgt iedereen ook nog een andere das: namelijk een deelnemersdas als deelnemer bent. Maar als je ist'er bent, dan heb je een andere kleur das. En als je contingentsstaf bent heb je weer een andere kleur das.
Als laatste over de wereld jamboree: er wordt heel veel �geswopt� dit is engels voor ruilen van insignes. Je ruilt dan een insigne of een das of uniform tegen een insigne, das of uniform van iemand anders. Op deze manier kan je insignes krijgen van over heel de wereld. En je komt in contact met iemand die alleen maar Chinees kan praten, maar wel het woord swoppen kent!!
Chili
Na twee jaar voorbereiding vertrokken wij op 17 december 1998 met onze troep de �Bicicletta' met de bus naar Parijs om daar te vliegen naar Chili! Via Sau Paulo over de Andes. Spannend! Voor het eerst vliegen!!
Na een vermoeiende reis aangekomen in Santiago de hoofdstad van Chili. We logeerden daar in een school. Omdat we met wel 12 troepen uit Nederland kwamen, konden we niet met zijn allen tegelijk vliegen, iedere troep kwam op een ander moment aan. Maar we hebben allemaal de stad Santiago bekeken en lekker geshopt!
Na 3 dagen vertrokken we per bus naar het noorden van Chili. Het zou 20 uur rijden zijn, maar we kwamen er snel achter dat Chilenen niet zo goed tijd in konden schatten als wij Nederlanders dat doen. Manana was het toverwoord: MORGEN! Dat was voor ons goed georganiseerde Nederlanders wel even schrikken, maar het wende snel: rustig aan, geen haast!
Maar over de busreis: onze bus deed er 27 uur over en wij kwamen als 3 de aan� Toen moesten er nog 9 bussen komen! In het noorden van Chili zijn wij een week geweest en hebben daar veel gedaan: de grootste open kopermijn bezoeken, warmwater bronnen, de maanvallei en als hoogte punt: Home Hospitality op kerstavond! Met Home Hospitality (HoHo) ga je samen met je vriend of vriendin uit de troep logeren bij een familie thuis. Een heel bijzondere ervaring! Je maakt het echte leven bij mensen thuis mee en je ziet dan goed de verschillen tussen je eigen thuis en het leven in Chili.
Na al deze ervaringen hadden we het hoogte punt nog niet gehad: de wereld jamboree!! Deze duurde twee weken en is FANTASTISCH!! Je raakt er de rest van je leven niet over uitgepraat! Wat doe je op een jamboree? Camperen in tenten met je troep, jullie koken samen een potje en ontbijten met zijn allen. Op elke dag doe je wat anders, een kleine opsomming:
# Community Action Day; iets goeds doen voor de gemeente, bijvoorbeeld een school verven.
# Hike: een flinke wandeling in de omgeving
# Our Harritage: iets zien van de omgeving wat te maken heeft met natuur, bijvoorbeeld energie opwekken met water.
# Je gaat je eigen land promoten, dan neem je wat lekkers eten mee en klompen doen het erg goed! Alle andere deelnemers doen dat ook, dan kan je een rondje over het terrein lopen en allerlei dingen van andere landen zien.
Ook heb je natuurlijk de opening- en slutingceremonie. En in Chili waren wij met oud en nieuw, dus ook toen een groot feest!
En de hele dag door ontmoet je mensen van de hele wereld! Even naar de WC? Je hebt een paar uur nodig want je komt allemaal mensen tegen met wie je een praatje maakt!
Na de wereld jamboree hadden wij nog 1 dag in de stad Santiago voor we met het vliegtuig weer naar huis gingen, waar wij op 10 januari 1999 weer aankwamen.
En thuis? Foto's plakken, emailen en msnen met al je nieuwe vrienden en vooral: de wereld jamboree missen, alle mensen, alle rare dingen, zoals uren wachten bij de telefoon of die gekke Chilenen met hun manana! En natuurlijk: SPAREN voor de volgende jamboree!!!
Thailand
Want de volgende jamboree was voor mij in Thailand! Op 28 november 2002 vertrok ik samen met een clubje vrienden, met als einddoel de wereld jamboree in Thailand. Een heel ander soort reis dit keer om dat ik nu als IST'er ging. Als medewerker op het jamboree terrein. De voorreis mocht ik zelf in plannen, naar mijn eigen budget en tijd. Ik heb de Trans Siberië expresse genomen van Moskou in Rusland naar Beijing in China om vanaf daar door te vliegen naar Bangkok, Thailand. De Trans Siberië expresse was een bijzondere ervaring: in 7 dagen bij -30 graden celsisus door een wit landschap heen denderen. Van Lenin en Stalin in Moskou naar Mao en de Chinese Muur in China. Na deze koude ervaring door naar het warme Thailand. Ook daar veel gezien voor wij afreisden naar het jamboree terrein: heel veel Budda tempels, de jungle in het noorden met de �Long Neck' indianen en olifanten gereden.
En na 4 weken gingen we doen waar we eigenlijk voor gekomen waren: werken op het jamboree terrein! Van te voren kon je opgeven wat je graag wilden doen. Ik had er voor gekozen om te helpen bij Community Action Day. Elke dag vertrok ik samen met 2 IST'ers en een bus vol deelnemers en hun begeleiders naar een �drugs rehabilitation center'. Dit was opgezet door een politie agent en bestond al 14 jaar van giften van burgers. In Thailand bestaat geen subsidie! De deelnemers hebben daar samen met de jongens van het centrum heel wat werk verricht: de tuin en het vogelhok opgeknapt, een nieuwe Thaise keuken en Thaise badkamer gemaakt en andere klusjes rond het centrum. Elke dag nam ik weer een andere groep deelnemers mee, want zij deden elke dag wat anders, ik begeleidde de groepen die ik toe bedeeld kreeg. Natuurlijk had ik ook dagen vrij: met oud en nieuw was er geen community action day dus voor mij de mogelijkheid om lekker aan het strand van het wereld jamboree terrein te liggen! Op 11 januari 2003 landde wij weer op Schiphol na een reis om nooit meer te vergeten en met een gigantische berg foto's!
Ook dit was weer een fantastische reis! Heel anders dan als deelnemer, maar net zo leuk!
Een wereld jamboree kost heel veel geld, ik heb voor beide jamborees 2 jaar moet sparen en ik kon dan niet op vakantie, maar dat is zeker de moeite waard!!
Het is een �once in a life time' ervaring. Voor mij dan twee en misschien zelfs drie, want ik hoop ook mee te kunnen naar Engeland. Ik ben aangestoken met het jamboree virus�..
Groetjes Marjolein Knijnenburg
Kabouterleiding
Share This Post
|
|
|
|
|
